الملا فتح الله الكاشاني

41

تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي )

نفرستادى بسوى ما * ( رَسُولًا ) * فرستادهء از نزد خود تا ما را بطاعت تو خواندى * ( فَنَتَّبِعَ آياتِكَ ) * پس پيروى ميكرديم آيتهاى تو را كه با وى ميفرستادى * ( مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ ) * پيش از آنكه خوار شويم در دنيا بقتل و سبى و غير آن * ( وَنَخْزى ) * و رسوا گرديم در قيامت بدخول در آتش دوزخ يا قبل او آنكه خوار و رسوا گرديم به عذاب قبر و عقاب جحيم و يا پيش از خوارى و رسوايى ما در دوزخ به عذاب اليم پس ما بجهة قطع حجة ايشان پيغمبر و قرآن فرستاديم و ايشان عناد ورزيده بجحود و انكار آن درآمدند * ( قُلْ ) * بگو اى محمد ( ص ) بايشان * ( كُلٌّ ) * هر يك از ما و شما * ( مُتَرَبِّصٌ ) * منتظر است مآل حال يكديگر را يعنى شما چشم داريد نكبة ما را و ظفر خود را و ما انتظار ميكشيم عقوبت شما را و نصرت و فتح خود را * ( فَتَرَبَّصُوا ) * پس انتظار بريد و مترصد باشيد اين در صورت امر است و مراد تهديد و وعيد است مر كفار قريش را * ( فَسَتَعْلَمُونَ ) * پس زود باشد كه بدانيد يعنى در قيامت معلوم شما گردد كه در نفس الامر * ( مَنْ أَصْحابُ الصِّراطِ السَّوِيِّ ) * كيستند از ما و شما خداوند ان راه است يعنى دين مستقيم و طريق قويم * ( وَمَنِ اهْتَدى ) * و كيست راه يافته به حق من در هر دو موضع براى استفهام است و مرفوع المحل بابتدائيه و ميتواند بود كه ثانيه موصول باشد بخلاف اولى بجهة عدم عايد فحينئذ معطوف باشد بر محل جملهء استفهاميه كه فعل معلق است از آن يعنى غير عامل در آن و بنا بر اين علم بمعنى معرفت خواهد بود و يا آنكه معطوف باشد بر اصحاب اى ( فستعلمون من اهتدى ) و يا بر صراط اى من اصحاب من اهتدى و بنا بر اين مراد به من موصولة حضرت رسالت خواهد بود كه پيشواى اهل اهتداء است و بدانكه آيهء وَلَوْ أَنَّا أَهْلَكْناهُمْ الى آخره دالست بر وجوب لطف چه او سبحانه بيان فرموده كه بعث رسول بر ايشان لطفست و اشعار نموده به اينكه اگر بعث رسول نميفرمود ايشان را حجت ميبود بر او پس در بعث قطع عذر باشد و ازالهء علت و اين محض لطفست الجزء السابع عشر من الاجزاء الثلاثين سورة الانبياء عليه السلام همهء آن مكى است و عدد آيات آن صد و دوازده است بعدد كوفيان و صد و يازده نزد غير ايشان و اختلاف در يك آيه است و آن آيه ما لا يَنْفَعُكُمْ شَيْئاً وَلا يَضُرُّكُمْ است كه نزد كوفى يك آيتست ابى بن كعب از سيد عالم صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده است كه هر كه سورة الانبياء بخواند حق سبحانه در روز